دل نــور خــــــــدا دارد و مــن نــور نـــــدارم

---------------------------   میقـــــــات مهیاســــت ولی طــور نـــــدارم

خاکم ز ازل مطــرب و شوریده سرشــــــتند

---------------------------   افسوس که در کاسه دل شور ⁽¹⁾ نـــــدارم

یارم دم خود نیـــــک دمیدســــت به جانـــم

---------------------------   ماتــم که چـــرا هــمــت منصـــــور نـــــدارم

آن مطرب و دُردی کش و آن شاهد و ساقی

---------------------------   گرد آمــده لیکــــــن میِ انگـــــــور نـــــدارم

در جوش و خروشیم و به کنجی به سکونیم

---------------------------   یک نغمـــــه جان بخش، به تنبـور نـــــدارم

این راه «حزین» را مگرم «داد»! «گشایش» ⁽²⁾

---------------------------   با این همه اندوه که «ماهـور» ⁽³⁾ نـــــدارم

ران ملخی پیشکـــش دوســــت نکـــــردیم

---------------------------   در حــــدّ جوئی، معـــــرفت مــــور نـــــدارم

لب بر لب او نه که بسی شــاد و «مفیدی»

---------------------------   خود گفــــت که من بنـــــده رنجور نـــــدارم

(1) شور : 1- یکی از دستگاههای هفتگانه موسیقی 2- از خود بيخودى ،شعف وخلسه روحانى ،حالت جذب و انجذاب

 (2) حزین، داد، گشایش : گوشه هایی در دستگاه ماهور نیز می باشد.

(3) ماهور : یکی از دستگاههای هفتگانه موسیقی

تهران، پنجشنبه 21/6/87 دهم ماه مبارک رمضان 1429 ساعت 20

اینچنیـــن عشــقـی دگـر مســـتور به

-----------------------   اینچنیـــن چشـــمـی دگــر بی نور به

کوک لا شــــد دیگر ایــن دل، مطـــربا

-----------------------   نغمـــه ماهــــور بس کن شـــــــور به

آب رویـــم وصــــف احــوالـــم کنــــــد

-----------------------   ایچنیـــــن بـــی آبـــرو مــشــــهور به

مُــــردم از نــامَـردمـــی خویشـــــــتن

-----------------------   اینچنیـــــــــن مَردی کنـــون در گور به

در فراقـــــــــم لیک مســـت از یاد یـار

-----------------------   ایــن خیـــــــال از آب صــــد انگـــور به

ســاغر خود خواهی ای دل برشـــکن

-----------------------   سرخوشی کفر است و هم مخمور به

شـــــادکامی و رضا و شـوق دوســت

-----------------------   از بهشــــــت و صـــــد هزاران حور به

چون وصــــــال از بهـر لیلی رنج شــد

-----------------------   ایـن «مفیـــد» از هـجــر او رنجـــور به

از فراز بامهاشان ، شاد
دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب
 بر من آتش به جان ناظر
در پناه این مشبک شب
من به هر سو می دوم ،
گریان ازین بیداد
 می کنم فریاد ، ای فریاد ! ای فریاد

یاران مـی ام زبهـر خــدا در گلـــو کنیـد

آلوده غمم به می ام شست و شو کنید

ابریـق مـِی  دهیـد مــرا تا وضــو کنـــم

در سجــده ام به جانب میخانه رو کنیـد

وقت رحیـــل سوی مـن آرید ســـاغری

رنگم چو زرد شد به می ام سرخ رو کنید

تابوت من ز تاک و کــفن هـم ز برگ تاک

در میکده به باده مرا شستشــو کنیــد

تا زنـــده ام نمــی روم از میکــده برون

بعد از وفــات نیز بـدان ســوم رو کنیــد

دُردی کشان!‌ ز هم چو بپاشد وجود من

در گردن شمــا که ز خاکم ســبو کنید

بی بادگان چـو مســتیتان آرزو شـــود

آییـــــد و خاک مقـــــبره فیض بو کنید

دل مــن کاســه خـون اســت و یا جام شــراب

----------------------   نقــــش این چشـــم بگو آب بود یا که ســـراب

آتــش و حُــــرم درون چیســــت؟ ندانم آخـــــر

----------------------   بوســــتانی کُنــــدم یا  که شود ســـینه کبـاب

در ره زندگـــی، ای دوســــت چه باید بکنــــم؟

----------------------   کند و آهســــته روم یا به صلاح اسـت شــتاب

غـــم اینـگونــه و یا شــــــادی آنـگونـه ، بگــــو

----------------------   نقــــش آن چهـــــره بود یا که بود نقش نقــاب

منگ و سـرگشـــته ام از سرّ و معمای حیـــات

----------------------   خیـر خیـــــزد ز بـلا یا که بود شـــر ز صــــواب؟

مـات ایـن صفــــــحه پر پیـچ و خـم شطـــرنجم

----------------------   شــاه از بیــدق و بیــدق ز شهی گشت خراب

ایـن خمــــاری مـن و دردِ ســــر و تلـخـی کـام

----------------------   باشـــد از دُردکشــــی یا کــه بـود از مــی ناب

بس کن این قیل و مقال، از تو بعید است مفید

----------------------   مهـــر برتـاب که نابود شــــود جملـه ســــحاب

ماه رمضـــان رفـت و در اين جهــل مدامم

-----------------------  ايام بســر گشـــت و نشــــد باز به كامم

صــــد نامه و پيغـــــام فرســـــتاد حبيبـم

-----------------------  ناديده نوشـــــتارم و نشــــــنيده پيـــامم

گاهي به عراق آيم و گاهـــي به حـجازم

-----------------------  مطرب صفـــتم ليك در اين روز به شــامم

بي نام و نشاني خبر از نام و نشان است

-----------------------  افســــوس كه از بي خبــري در پي نامم

صياد پي ام از كرمش بين چه دوان است

-----------------------  زنـگار دل و غــــافل از اين دانـــــه و دامم

پيمانه بچــــرخيد در اين ميكده سـي دور

-----------------------  بشـــكسته دريغا، همه پيمــــانه و جامم

سي باره بزد آتــــش عشقــش به درونم

-----------------------  صد حسرت و اندوه كه با اين همه خامم

نوميــــد ني اَم از كرم و نيك «مفيـــــدم»

-----------------------  تا لــعل لبـــــش باز پــذيـرد به ســـلامم

شنبه ۲۱ مهر ۱۳۸۶ اول شوال ۱۴۲۸ (عید سعید فطر) ساعت ۲۰